چقدر سخته كه چشمات رنگ غم باشه ولي ظاهر پراز خنده دنياي بي رحم كمي از بي رحميت هم به من يادبده،

كمي از دل سنگيت هم به من ياد بده،

به من ياد دادي عاشق شوم اما گذشن از عشق را بيه من نياموختي، 

به من ياد دادي دل را پر از غم نگه دارمو حرفي نزنم اما نگفتي در مقابل آن همه غم در دل چگونه لبخند تلخ بر لب

 بنشانم

به من گفتی دلت را ميشكنند ولي چگونه تحمل كردن را نگفتي

به من آموختي دوست بدارم اما اشتباهت آن بود

كه نگفتي باابراز علاقه ام شكست را پذيرفتم

به من ياري رساندن آموختي اما نخواستي بدانم چگونه تحمل كنم     

 نا مهرباني ها راو...، به من خيلي چيزها آموختي وخيلي چيزها نياموخته باقي گذاشتي در قبال آموخته هايت

 شكستهاي سختي متحمل شدم وهمين طور در قبال نياموخنه هايت اما من خود آموختم گذشتن از عشق را، چگونه

 نشاندن لبخندي تلخ برلبهايم را، چگونه تحمل كردن شكست دلم را، چگونه دريغ داشتن علاقه را، ودر مقابل ابراز

 علاقه ام نپذيرفتن شكستها را، چگونه تحمل نامهرباني ها را و در مقابل شكست هاي تحميلي كسب تجربه را، چه

خوب مرا پخنه كردي در مقابل ناموخته هايت تورا سپاس گويم يا ناسزايت نميدانم .

تو کجایی سهراب ؟

از ترانه هام هميشه ميگذشتي سرسري

                                               از روزاي خوبمون تونستي ساده بگذري

گفتي ازت ميخوام عشق منو يادت بره

                                               مگه عشقت يه خيال با يه جمله بپره

اين همه خاطره دارم  اونارو چيكار كنم

                                              كاشي كه من هم ميتونستم از اونا فرار كنم

كاشي كه من هم مثل تو گذشتنو بلد بودم

                                             بي خيال تووشادیها نشستنو بلد بودم

عشق تازه خواستنو رد شدنو بلد بودم

                                            كاشي كه من هم توي عشقت خوب نبودم بد بودم

چي دارم ميگم انگاري زيادي تب كرده تنم

                                            جرم بيوفايي رو ساده به قلبم مي خرم

من نميتونم نميشه تورو از ياد ببرم 

                                           عاشق كي شدي ببين چي اومد به سرم

چقدر تو دور شدي ازم چقدر شكستم اين روزا

                                            چقدر غريبي ميكنن اون دوتا چشماي سياهت

عطر تورو حس ميكنم از بوي يادگاريات

                                            زل ميزنم به عكس تو حرف ميزنم با اون چشات

چي شد يخ شد تونگات عشق به اون قشنگي ام

                                           چي شد كه مردم واسه تودل بريدي آسون ازم

دلگيرم ازچشم سيات مال غريبه شد نگات

                                          رفتي ولي سايه ات هنوز روزندگيمه شب وروز